To było czwarte porozumienie społeczeństwa z rządem PRL, po Szczecińskim, Gdańskim i Jastrzębskim które umożliwiło zarejestrowanie Niezależnego Związku Zawodowego „Solidarność”.
Strona rządowa gwarantowała: dostęp do mediów, zwolnienie z obowiązku pracy osób pełniących funkcje związkowe z zachowaniem prawa do wynagrodzenia, udostępnienie pomieszczeń przez dyrekcje zakładów pracy lub władze terenowe z przeznaczeniem na działalność związkową, możliwość współdecydowania o sprawach pracowniczych i socjalnych, możliwość otwarcia rachunków bankowych oraz gwarancję uczestnictwa strony związkowej w pracach nad nowymi ustawami: Kodeksem pracy, o związkach zawodowych i o samorządzie robotniczym (z Encyklopedii Solidarności).
W uroczystej Mszy św. i ceremonii składania kwiatów wzięli m. in. udział przedstawiciele Prezydenta i Premiera RP, władz NSZZ „Solidarność” , Wojewoda Śląski Jarosław Wieczorek,przedstawiciel IPN oraz oczywiście sygnatariusze podpisanego w 1980 r. Porozumienia.